Истински доброчинитељи не истичу (чак и не помињу) своје заслуге и пожртвовање, напротив - и кад су добра дела велика, сами их омаловажавају (није то било ни много ни довољно).
Умишљени доброчинитељи, што једва макну прстом за неког другог, читав живот величају свој "учиник" и очекују сталне хвале (којима своју сујету хране) за ситна доброчинства. Налик су на човека који врло мало зна, али не зна колико не зна, те мисли и тврди да зна све.
/Хвала ти, Сократе, што си ме довео до сопствене спознаје!/
Умишљени доброчинитељи, што једва макну прстом за неког другог, читав живот величају свој "учиник" и очекују сталне хвале (којима своју сујету хране) за ситна доброчинства. Налик су на човека који врло мало зна, али не зна колико не зна, те мисли и тврди да зна све.
/Хвала ти, Сократе, што си ме довео до сопствене спознаје!/
Нема коментара:
Постави коментар